Strzyżew

We dworze Wigilię Bożego Narodzenia obchodzono niezwykle dostojnie i uroczyście. Przygotowania często rozpoczynano już późną jesienią, od zrobienia stosownych zapasów. Każdy do świąt przygotowywał się inaczej. Dzieci malowały orzechy, jabłka, robiły ozdoby, którymi później ozdabiano wnętrze dworu. Często służyły temu wiecznie zielone gałązki iglaste, splatane w wieńce i girlandy. Choinka, choć znana w tradycji chrześcijańskiej już w VI wieku, dołączyła do naszej tradycji późno, bo dopiero w XIX wieku. Zwyczaj zapożyczony został z Nadrenii. Na początku była to sosna, z czasem zastąpiła ją jodła a później świerk.

Ziemianie jak również szlachta dworska, żyli w przekonaniu o szczególnej pozycji w społeczeństwie. Wiązała się ona jednak z obowiązkami. Ziemianie musieli respektować zasady kodeksu honorowego, przynależeć do klubów w tym: arystokratycznych lub myśliwskich, gdyż było to w bardzo dobrym tonie. Przynależność do klubów zobowiązywała do organizowania polowania na zwierzynę, hucznych spotkań, obchodów, fest i zabaw dworskich.